Tanta investigación durante todo o curso levou o resultado da realización de un pequeno tramo do Camiño de Inverno, para elo veu a visitarnos Santiago Ferrer o cal nos explicou perfectamente o percorrido e a historia do tramo que percorremos. O noso percorrido foi visitar o Mosteiro de Xagoaza no que esta situado a Igrexa de San Miguel e parte deste mosteiro agora son bodegas, Bodegal os cales nos recibiron cos brazos abertos.
As primeiras referencias ao mosteiro de Xagoaza datan do ano 1092 debido a unha inscrición nunha tumba de San Pedro de Montes, en realidade non atopamos a tumba que o certifique, aínda que si existe un tombo, o Tombo de San Pedro de Montes, de Augusto Quintana Prieto (s. XIII ou principios do XIV). Aínda que curiosamente e sabendo que a igrexa de Xagoaza é de orixe románico, en devandito tombo non se cita este templo, senón que nos fala do lugar de Jagoaza e das igrexas de Santa María de Irmida e de San Pelayo, ambas as de localización descoñecida. Isto poderémolo ver no seguinte traballo de María C. Rodríguez González en referencia ao Tombo de San Pedro de Montes.
En primeiro lugar o mosteiro foi dunha orde relixiosa hospitalaria, despois militar e por último de carácter diverso como centro espiritual.
O edificio orixinal, que é posterior ao mosteiro primitivo ( XVIII), tiña dúas frontes, un deles desapareceu non fai moito. No que queda pódese apreciar un fermoso escudo de armas. Outro máis se atopa no patio interior nunha das súas columnas.
A igrexa está separada do edificio e a súa orixe remóntase ao século XII. É unha templo dunha soa nave e conserva a súa ábsida románico semicircular, así como parte da porta sur e os canecillos que adornan o beirado da ábsida. A sinxela fachada foi reformada no século XVI e posteriormente engadíuselle a espadana de dous corpos. Ten dúas portas con arco de medio punto una delas adornada coa Cruz de Malta.
No interior destacan os restos das pinturas manieristas no prebisterio do coñecido Mestre de Xagoaza, do ano 1586, un fermoso retablo barroco de Juan Pascual de Barrio de 1679 e unha custodia de Matías GonEl mosteiro quedou en abandono no século XIX e non foi ata o ano 1988 que foi restaurado e hoxe os edificios monacales que se conservan forman parte dunha adega, adega que conta cunha cova tradicional de grandes dimensións para a conservación dos viños.
Sobre o río Mariñán aínda se conserva unha vella ponte denominada Ponche dá Acea e os restos do muíño que lle dan nome.
San Miguel de Xagoaza forma parte do Camiño Natural da Interior Vía Nova, Tramo Biobra – Petín. Debemos saber tamén que o mosteiro de Xagoaza localizábase moi próximo ao camiño de inverno a Santiago e a iso débese o seu carácter hospitalario durante séculos. Por Xagoaza tamén pasaba unha vía de comunicación que unía O Barco de Valdeorras con Ou Cebreiro, pasando polo interior de Ou Courel.
Ningún comentario:
Publicar un comentario